IJsland is lid van de Europese Vrijhandelszone (EFTA) en de Europese Economische Ruimte (EER). Het land neemt momenteel deel aan het vrije verkeer van kapitaal, mensen, diensten en industriële goederen in de Europese Unie, en werkt samen met de EU op sociaal en aanverwant gebied. IJsland neemt echter geen deel aan het gemeenschappelijke visserijbeleid, gemeenschappelijk landbouwbeleid, de economische en monetaire unie, en de douane-unie. Een volledig lidmaatschap van de Europese Unie is tot voor kort nooit serieus besproken in de IJslandse politiek. Magnus Bjarnason analyseerde vanuit politiek-economisch perspectief de voor- en nadelen van een volledig EU-lidmaatschap. Hij geeft een overzicht van de Europese Unie, de EFTA en de EER, en behandelt uitgebreid die aspecten van de Europese samenwerking waar IJsland (nog) niet aan deelneemt. In het bijzonder schenkt Bjarnason aandacht aan de effecten van deelname aan de monetaire unie en de positieve invloed daarvan op de handel. Tevens onderzocht hij het landbouwbeleid en de uitgebreide subsidies in de agrarische sector en het visserijbeleid en de daarmee samenhangende overbevissing van de oceanen. Bjarnason wil aantonen dat de IJslandse beslissing zich bij de Europese Unie aan te sluiten de juiste kan zijn. Hij concludeert dat de voordelen van het Europees lidmaatschap aanzienlijk kunnen zijn, mits voorzorgsmaatregelen worden getroffen om de visserij te beschermen.